یاد روز الست

آسمان بار امانت نتوانست کشید

اتمام حجت

حالم بد نیست از این اتفاقات این روزها. از مفاد توافق ژنو، از تعطیلی بیست درصدی غنی سازی و تعلیق بعضی تحریم ها. از خنده های دیپلماتیک ظریف و اخم های استکباری شرمن هم حالم بد نیست. حالم بد نیست که دلار هر روز ارزان تر می شود و طلا از سکه می افتد و الهی که مرد از اصلش نیفتد. الحمدالله حالم بد نیست و خوشحالی نمی کنم. حالا چقدر ظریف شده فاصله ها.  بین "حالم بد نیست" و "خوشحالم" یک دنیا فاصله ست. الحمدالله خط قرمزهایمان حفظ شد انگاری.حالم بد نیست چرا که اتفاقها همیشه آن طور که می خواهی نمی افتند. چون این فقط تو نیستی که در پدیده های عالم دخیلی، دیگران هم هستند. همه حق رای دارند حتا آنهایی که به نظام اعتقاد ندارند. و ما چه می دانیم حکمت خدا را؟ ما جور دیگری فکر می کردیم، ما نان مقاومت را می خواستیم ولی عده ای دیگر، نان توافقات را. حالا دور دور آنهاست و این "آنها" هنوز بچه های همین انقلابند. پس حالم انقدر خراب نیست که این اتفاقات را ربط بدهم به ترکمانچای و 1919. و می دانم که باز جلوتر و قوی تر از قبل هستیم در مقابل این جمع های منحوس، این به اضافه های منفی. و می دانم که بالاخره خیری هست در این بازی ها. حالا باید با وجود دردی که ته دلمان است باید همراهی کنیم با بچه های انقلاب. مگر این که این "بچه های انقلاب" دیگر بچه های انقلاب" خطاب نشوند. و این روزها می گذرد و روزی خواهد آمد که دو راه بیشتر نداریم و جای چانه زدن هم نیست. شاید اینها اتمام حجت ما باشد.

  
نویسنده : رها پاکان ; ساعت ٦:۱٩ ‎ق.ظ روز جمعه ۸ آذر ۱۳٩٢
تگ ها : دل‌نوشت