یاد روز الست

آسمان بار امانت نتوانست کشید

سفر به هند 1

رسیدیم دهلی. دهلی نو. هنوز نمی دانم چرا نو؟

اینجا غریبه نیستی. انگار جایی از شهرهای خودمان جایی از تهران یا یک شهر دیگرمان هستی. یک شهر گرم. تا قدم از ساختمان فرودگاه می گذاری بیرون هرم گرما می زند توی صورتت. اینجا انگیسی ها خیلی سابقه دارند اما زبان انگلیسی مردم به شدت هندی ست.

استاد قزوه آمد به استقبال و آمدیم خانه فرهنگ ایران. یک سوییت کوچک و موقت.

حسرت می خورم چرا هاش اف نیاوردم.

  
نویسنده : رها پاکان ; ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٢ خرداد ۱۳٩۱
تگ ها : دل‌نوشت