یاد روز الست

آسمان بار امانت نتوانست کشید

سیب و فریب

همیشه هم قافیه بوده‌اند

«سیب» و «فریب»

حتی زمانی که هیچ کس

شعری نگفته بود

و حالا

_ که هیچ کس شعر می‌گوید _

ما

_ همه با هم _

می‌گوییم: «سیب»

 و دوربین‌های عکاسی را

فریب می‌دهیم

تا پنهان کنیم

آن اندوه موروثی را 

پشت این لبخند مصنوعی! 

محمدمهدی سیار

(از ماهنامه «راه» شماره ۲+۳۰)

  
نویسنده : رها پاکان ; ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٧
تگ ها :