یاد روز الست

آسمان بار امانت نتوانست کشید

قطعه‌ای برای اهالی غزه

قطعه‌ای برای  اهالی غزه

می‌شود در حالی با یک دست پاپ کورن یا پفک نمکی می‌خوری با یک دست کنترل تلویزیون را برداری و کانال‌های مختلف را سر بزنی و شاید یکی از این شبکه‌ها تصویری خونین از زخمی‌ها و جنازه‌های غزه را نشان بدهد. تو می‌توانی تصور کنی یک فیلم سینمایی جنگی است و چون از جنگ متنفری بلافاصله بزنی کانال بعد و به پاپ‌کورن‌ات ادامه دهی یا پفک نمکی.

می‌شود در حالی با خانواده‌ی شش نفری نشسته‌اید دور یک سفره‌ای و قرمه‌سبزی خوشمزه‌ی مادر را می‌خورید تلویزیون هم که باز است اخبار از اوضاع غزه گزارش بدهد. می‌توانید نگاه نکنید و به خوردن قرمه‌سبزی‌تان ادامه دهید. اما صدایش آرامش شما را به هم خواهد زد. می‌شود صدایش را کم کرد یا حتا در حالت صامت قرارش داد تا هیچ صدایی بیرون نیاید و پشت به این تصاویر با خیالی آسوده قرمه‌سبزی‌تان را بخورید و بعد یک لیوان آب که به راحتی از گلو پایین برود.

می‌شود در حالی که یک روزنامه دست‌تان است اخبار را تماشا کنید و در حالی که عینک روشنفکرانه‌تان را روی بینی جابه‌جا می‌کنید همراه با یک فحش مودبانه بگویید که ما خودمان کم مصیبت داریم این‌ها رو هم باید سیر کنیم و نگاه نکنید که کار آنها از سیر شدن یا نشدن گذشته است. می‌شود خون را نبینید. یا به یک رنگ دیگر ببینید. مثلن آبی، سبز یا حتا سفید، سیاه.

می‌شود در حالی که غذای‌‌تان را سیر خورده‌اید و حالا از سنگینی تکیه داده‌اید به مبل راحتی‌تان و دستی به ریش مبارک‌تان می‌کشید غزه را در خون ببینید و یک فحش آب‌دار که نباید بچه‌های کوچک بشنوند بدهید به این لامصبای یهودی و شکم‌تان را هم بخارانید و بعد دیگر باید چرت‌تان بیاید و صبح هم که باید به کارخانه سر بزنید و هزارتا کار دیگر دارید.

می‌شود حتا داد بزنید، فریاد بزنید ...

می‌شود ناراحت بشوید،‌افسوس بخورید، حتا به شدت و تأثیرگذار ...

می‌شود حتا گریه هم بکنید بالاخره این‌ها هم آدم‌اند،‌ این بچه‌ها گناه‌شان چه بوده؟

می‌شود بنشینید پشت رایانه‌تان و همین‌طور تایپ کنید و عصبانی هم باشید و به جای زمستان و برف و کودکی و داستان و ادبیات و سینما و هزار تا کوفت و زهر مار دیگر این بار از غزه بنویسید...

اما آخرش که به نقطه‌ی جمله‌ی‌ آخر می‌رسید می‌بینید که این‌ها هیچ‌کدام دردی از مردم غزه دوا نمی‌کند هیچ، ذره‌ای از عصبانیت‌تان را نیز کم نمی‌کند.

محرم آمد و ما عزاداریم. اما باید راهی باشد که نشان دهیم شیعه فقط عزاداری نمی‌کند. باید راهی باشد. باید راهی باشد.

  
نویسنده : رها پاکان ; ساعت ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ دی ۱۳۸٧
تگ ها : دل‌نوشت