فیه ما فیه/5

حکایت

می‌گویند پادشاهی پسر خود را بجماعتی اهل هنر سپرده بود تا او را از علوم نجوم و رمل و غیره آموخته بودند و استاد تمام گشته با کمال کودنی و بلادت. روزی پادشاه انگشتری در مشت گرفت فرزند خود را امتحان کرد که بیا بگو در مشت چه دارم، گفت آنچه داری گردست و زرد است و مجوّفست،‌ گفت چون نشان‌های‌ راست دادی پس حکم کن که آن چه چیز باشد. گفت می‌باید که غربیل باشد، گفت آخر این چندین نشان‌های دقیق را که عقول در آن حیران شوند دادی، از قوت تحصیل و دانش این قدر بر تو چون فوت شد که در مشت غربیل نگنجد.

 

اکنون همچنین علماء اهل زمان در علوم موی می‌شکافند و چیزهای دیگر را که به ایشان تعلق ندارد به غایت دانسته‌اند و ایشان را بر آن احاطت کلی گشته و آنچ مهم است و به او نزدیک‌تر از همه آنست، خودی اوست و خودی خود را نمی‌داند. همه چیز را بحلّ و حرمت حکم می‌کند که این جایزست و آن جایز نیست و این حلالست یا حرامست. خود را نمی‌داند که حلالست یا حرامست؟ جایزست یا ناجایز؟ پاکست یا ناپاکست؟ پس این تجویف و زردی و نقش و تدویر عارضیست که چون در آتش‌اندازی این همه نماند ذاتی شود صافی ازین همه نشان هر چیز که می‌دهند از علوم و فعل و قول همچنین باشد و به جوهر او تعلق ندارد که بعد از این همه باقی آنست. نشان ایشان همچنان باشد که این همه را بگویند و شرح دهند و در آخر حکم کنند که در مشت غربیلست چون از آنچ اصلست خبر ندارند. من مرغم بلبلم طوطیم اگر مرا بگویند که بانگ دیگرگون کن نتوانم چون زبان من همین است. غیر آن نتوانم گفتن به خلاف  آنک او آواز مرغ آموخته است، او مرغ نیست. دشمن و صیاد مرغانست بانگ و صفیر می‌کند تا او را مرغ دانند. اگر او را حکم کنند که جز این‌ آواز، آواز دیگرگون کن، تواند کردن چون آن آواز برو عاریتست و از آن او نیست. تواند که آواز دیگر کند چون آموخته است که کالای مردمان دزدد از هر خانه قماشی نماید.

/ 6 نظر / 15 بازدید
پ

سلام.خوبی رفیق؟مهربانا درست است که از دور ترین جا ها به سراغت می آیم اما این دل است که واسط بین ماست پس سلام عاشقانه ی مرا بپذیر و به دیدارم بیا مهربانا. یا علی مددی. [گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

فُطرُس

سلام استاد. دلیل سکوتتون رو می فهمم. این هفته داشتم نفس می کشیدم، هنوز یه مقدار از کارای امتحانات مونده بود که امروز تموم شد. از شنبه همه کارامو تعطیل می کنم و خودمو می رسونم به بقیه(به سرعت). فیه ما فیه این دفعه تون خیلی قشنگ بود. گاهی آدم برای حرفهای قشنگ... حرفی نداره. می ترسه با کلمه ای اون حرف قشنگ رو خدشه دار کنه. پایدار باشید.

ایمان

جالب بود[لبخند] راستی از ماژیک سی دی من خبری نداری!؟